บางกอกแต่หนหลัง-เล่าเรื่องรถ, เรื่องเหล้าและรสรัก ตอน ๑๑ ฮ่องเต้เจี่ยะจิ้วแลหอยโอชา


อาลิ้ม ณ โรงภาษี-บรรเลง

ห่างหายไปหลายเพลากลับมาพาเพลินฟื้นความหลังแต่ครั้งเก่าก่อนต่อกันด้วยเรื่องเหล้ายาปลาปิ้งในยุคก่อน เว้นวรรคเรื่องดื่มเหล้าเคล้านารีไว้สักพัก เพราะลูก ๆ หลาน ๆ ตักเตือนมา...ด้วยยุคสมัยแปรเปลี่ยนจนตกยุคแล้วล่ะคุณลุง เนื่องเพราะยุคนี้ล้ำสมัยไฟแล็บมานักต่อนัก..ยิ่งกว่าลิง..

เข้าเรื่องเข้าราวอาหารจานเด็ดหรูสุดกับแกล้มในแวดวงน้ำสีอำพันก็คงไม่พ้นหอยเป๋าฮื้อน้ำแดงขึ้นชื่อว่าอาหารฮ่องเต้ สนนราคาแพงบรรลัยปาเข้าไปกระป๋องละ 2,500 บาท ซดกับคอนยัคของแท้ ๆ จากฝรั่งเศส อาทิ เฮนเนสซี่, มาร์แตลและคามุส (โกษาฝรั่งเศสออกสำเนียง "กามู" แนว ๆ อาลแบร์ กามูว์ ผู้เขียนเรื่อง คนนอก (L'Étranger) (1942) แปลโดย อำพรรณ โอตระกูล

ผู้บรรเลงเรื่องราวแลลงตัวเข้าให้ (ไม่เกี่ยวกะของปลอมนะเออ ส่วนภาพด้านล่างนี้แค่คอนยัคพื้น ๆ ของดีของเด็ดเจ๋งกว่านี้เยอะล่ะคุณท่าน อันนี้กระผมรับประกันเนื่องจากเคยลิ้มลองมาแล้ว ไว้มีโอกาสเหมาะจะมาสาธยายให้เพลิน ๆ.) เพราะยุคสมัยโน้นของปลอมระบาดเพียบ ยกเว้นขวดเล็กสายการบินระดับแถวหน้าของโลกแจกฟรีบนเครื่อง พวก ๆ แอบภรรยามาจากดอนเมืองเป็นของฝากของเด็ดแท้ ๆ หมักบ่ม 20 ปีประมาณฉะโน้นเชียวล่ะ.

หากจะให้อร่อยครบรสชาติรวมหน่อไม้ทะเลน้ำแดงเข้าไปด้วยกัน หน่อไม้ทะเลกระป๋องหรือ Sea-Asparagus ชื่อนั้นเป็นผัก แต่จริง ๆ แล้วก็เป็นหอยอีกชนิดหนึ่ง ที่ว่ากันว่าสุดยอดของโลกต้องมาจากชิลียี่ห้อ ROCA หรือจะให้เด็ดสะระตีจริง ๆ ก็ต้องพะยี่ห้อ Ocean blue ราคาค่างวดเวอร์ชั่นท็อปสุดตกกระป๋องละ 320 บาท  ส่วนหอยเป๋าฮื้อกระป๋องต้องยี่ห้อ CARLMEX จากเม็กซิโก...ก็ต้องโพทะนาให้เขาสักกะหน่อยล่ะเพราะของเค๊าเข้าทีและทีเด็ดแท้แน่นอน.

วิธีปรุงเค๊าว่ากันว่าเป็นความลับสุดยอด กุ๊กรึเชฟบนเหลาไม่ยอมเปิดเผยสูตรกันสักเท่าไหร่หากไม่สนิทชิดเชื้อหรือถูกคอกันจริง ๆ รายละเอียดเยอะแยะมากมาย เท่าที่ทราบมาแบบพื้น ๆ ก็ทั้งอบทั้งอุ่นทั้งตุ๋นและไฟแรงแลไฟอ่อนตามจังหวะจะโคน เติมแต่งรสชาติด้วยเห็ดหอมเกรด A จากเมืองจีนนี่ละใช่เลย สมัยก่อนอิมพอร์ตกันเลยทีเดียวจากเมืองจีนแท้ ๆ (เห็ดหอมไทย ๆ มาปลูกระยะหลัง ๆ นี่ดูไม่เข้าท่าสักเท่าไรนะเออ)

ร้านรวงตามข้างถนนไม่ค่อยมีให้เห็นเท่าใดนักยกเว้นละแวกเยาวราชตำรับขึ้นเหลา ของเขาอร่อยเหาะจริง ๆ ต้องยกนิ้วให้

ส่วนแถวกรมศุลกากรจะมีให้ลิ้มลองอยู่สองร้านเท่านั้นในยุค '60 บรรดาเถ้าแก่, อาเสี่ยแลเจ้าสัวจากเยาวราช, บางรักและสีลมที่ทำธุรกิจนำเข้า-ส่งออกมักจะสั่งมาเจี๊ยะอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แถมท้ายมักจะขี่เมอเซเดสคันโก้หรู สไตล์ไทย ๆ ไม่ค่อยคุ้นลิ้นคุ้นรสชาติ...เลยไม่ค่อยได้ลิ้มลองกันสักเท่าไหร่ (เว้นวรรคบรรดาข้าราชการที่เจ้าสัวเลี้ยงดูปูเสื่อ โซ้ยกันเต็มคราบเพียงเพราะให้บริดวกเต็มที่เรื่องราวเกี่ยวกะการงาน ซึ่งบรรดาชิปปิ้งสอนมวยข้าราชการน้องใหม่ไว้ซะมากต่อมาก อะน่ะ) ส่วนเมอเซเดสพวกนี้ ก็ราวทศวรรษ 60 อมตะคลาสสิคจริง ๆ บรรดาเจ้าสัว, อาเสี่ย, อาเฮียแอนด์โก๋รุ่นหญ่ายสไตล์เด็กนอกขี่ขับกันเป็นว่าเล่น...

พูดถึงเรื่องอาหารกระป๋องนำเข้าให้หวนนึกถึงปลากระป๋องในซ๊อสมะเขือเทศจากแถบสแกนดินาเวียนนี่นับว่าทีเด็ด รูปทรงกระป๋องจะเป็นแบบแบนรูปวงรี ยุคนั้นนำเข้าลูกเดียว รวมทั้งปลากระป๋องอบนี่ก็ใช่ รสชาติลืมโลกและหมูแฮมกระป๋องก็เช่นกันรวมทั้งไส้กรอกรมควัน อร่อยติดลิ้นมิมีวันลืมเลือน...จริง ๆ นะ

ส่วนฝาหอยเป๋าฮื้องดงามยิ่งนักสีสันเขียวปีกแมงทับ ด้านในเปลือกหอยมีร่องระบายน้ำไล่เรียงลำดับกันไปตั้งแต่ใหญ่ถึงเล็ก เอามาทำกล่องสบู่แถมเป็นของตกแต่งห้องน้ำไปโดยปริยาย ยุคสมัยนี้หาของแท้ยากเย็นเสียเต็มประดา เนื่องเพราะของเทียมแท้ ๆ ทำจากเรซิ่นหล่อมีวางขายกันเกลื่อนตามหัวเมืองชายทะเล

ว่าด้วยเรื่องฝาหอยเป๋าฮื้อก็หวนให้นึกถึงของกระผมเคยสะสมไว้ในสภาพที่สมบูรณ์อย่างที่สุด ป่านฉะนี้ไม่ทราบว่าจะยังอยู่คู่โลกาโลกีย์ฤาไม่...มอบให้คุณเธอที่กระผมรักแลหลงไหลมากที่สุด...หึหึ!!!

พร้อมกะภาพวาดแนว ๆ จิตรกรรมของจิตรกรใหญ่มีกึ๋นส์ว่าง้านเถอะ ไลฟ์สด ๆ ให้กระผมยามกระผมเผลอเรอ (นี่ล่ะเด็ดสุด เพราะความเป็นธรรมชาติไม่มีแอ็คชั่นผสมผสานอารมณ์ศิลป์ของจิตรกรที่ไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตาวาดเพียงเพราะเงินตรา) จิตรกรรมที่ว่านี้อีกพันปีคงราคาค่างวดนับพันล้านเหรียญเป็นแน่แท้ ด้วยนายแบบสุดเท่ห์เลทุบาย...ฮีฮึ! อีกทั้งไฟแช็คซิปโป้เวอร์ชั่นเฉพาะกิจเฉลิมฉลองกรณี Colin McRae คว้าแชมป์แรลลี่โลกฤดูกาล 1995 ผู้วายชนม์จากเฮลิคอปเตอร์ตกใกล้ถิ่นเกิดแถบไอร์แลนด์

คุยเรื่องอาหารกระป๋องแล้วให้คิดถึง นมกระป๋องจากสวิสเซอร์แลนด์อันโด่งดังในไทยสมัยก่อน "นมตราหมี" กระป๋องปิเนียม (อันนี้คุณยายของกระผมท่านเรียกเช่นนั้น) ไม่น่าเชื่อกระป่องอะลูมีเนียมนี้เป็นอมตะเป็นของสะสม แถมมีของปลอมด้วยนะ ด้วยยุคนี้หายากหาเย็น หาวันยันค่ำยันดึกดื่นไม่เจอซะที

สมัยก่อนกระป๋องนมตราหมีเป็นที่ใส่หอยนางรมไปซะฉิบที่ตลาดเก่าเยาวราชนั่นละ ยุคนั้นท่าจะหาหอยนางรมสดต้องไปตลาดเก่าเยาวราชเท่านั้นสำหรับคนเมืองกรุงฯ ส่วนคนเมืองไม่กรุงก็ไม่ทราบว่าจะซื้อหาได้ที่ไหนใครทราบช่วยบอกถี

บ๊ะบาย...วันนี้คืนนี้ฟาดไปกว่าครึ่งลัง หลากหลายลีลาทั้งวิสกี้, บรั่นดี, เบียร์ (หลายยี่ห้อ) ตบก้นด้วยไวน์ชั้นเลิศหรือชั้นล่าง ฤาหว๋า...ด้วยหลานสอบได้ที่ 1 ของไทยเมื่อหลายปีก่อนพกเงินมาเลี้ยงดูปูเสื่อซะเต็มคราบ ด้วยรับทุนโกอินเตอร์คว้าด๊อกเตอร์จาก UCLA (Berkeley) ด้านชีวเคมี เบื่อหน่ายโลกตะวันตก ไม่ง้อเงินดาวน์เงินเดือนสูงริบกลับไทยมาสอนหนังสือละแวกศาลายา พออยู่พอกินไปวันๆ อืม เจ้าหลานคนนี้เก่งจริงไม่ขี้คุยอวดโอ้อวดฉลาดแถมยังรักชาติพอได้แฮ่ะ.

Recent posts

error: Content is protected !!